Pytanie o to, czy licówki niszczą zęby, pojawia się bardzo często i zwykle wynika z obawy przed szlifowaniem oraz nieodwracalnością części zabiegów estetycznych. To uzasadniona obawa, bo nie każde leczenie estetyczne jest prowadzone równie oszczędnie.
Prawidłowo zaplanowane licówki mają poprawiać estetykę przy zachowaniu możliwie dużej ilości zdrowych tkanek. Problem pojawia się wtedy, gdy pacjent jest źle zakwalifikowany albo zakres preparacji jest większy niż rzeczywiście potrzeba.
Skąd bierze się ten mit?
Część negatywnych opinii wynika z nieprawidłowej kwalifikacji do leczenia. Jeśli zęby mają aktywny stan zapalny, nieopanowany bruksizm lub wymagają innego typu odbudowy, licówki mogą nie być dobrym wyborem.
Drugim problemem jest zbyt agresywne szlifowanie, które nie zawsze jest konieczne w dużym zakresie. To właśnie dlatego plan leczenia i doświadczenie lekarza mają tak duże znaczenie.
Kiedy licówki są bezpiecznym rozwiązaniem?
Najlepsze warunki to zdrowe dziąsła, dobra higiena, stabilny zgryz i wystarczająca ilość szkliwa. W takich przypadkach licówki mogą dać bardzo dobry i długotrwały efekt estetyczny.
Bezpieczne leczenie oznacza też porównanie licówek z bondingiem i koronami, aby nie wybierać rozwiązania bardziej inwazyjnego niż to konieczne.